ترا من چشم در راهم

ترا من چشم در راهم  شباهنگام

که میگیرند در شاخ تلاجن سایه ها رنگ سیاهی

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم

ترا من  چشم در راهم

شباهنگام درآندم که بر جا دره ها چون  مرده ماران خفتگانن

در آن نوبت  که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یادآوری یا نه من از یادت نمی کاهم

ترا من چشم در راهم........

                                                    (نیما یوشیج)

...........................................................................................................................................

پ.ن شعرهای نیما رو خیلی خیلی دوست دارم

پ.ن۲ میان دست من وتو دیواریست به عمق شب

 وشب چنان عمیق

که گویی در آن ستاره ها برای همیشه

مرده اند

کسی که مثل هیچکس نیست

کسی می آید

کسی می آید

کسی که دلش با ماست در نفسش با ماست

در صدایش با ماست

کسی که آمدنش را

نمیشود گرفت و دستبند زد و به زندان  انداخت

کسی که زیر درختهای کهنه یحیی بچه کرده است

وروز به روز

بزرگ می شود بزرگتر

کسی از باران از صدای شر شر باران

 از میان پچ پچ گلهای اطلسی

کسی از آسمان توپخانه در شب آتش بازی می آید

وسفره می اندازد

ونان را قسمت می کند

وپپسی راقسمت میکند و باغ ملی را قسمت میکند

وشربت سیاه سرفه را قسمت میکند

وروز اسم نویسی را قسمت میکند

ونمره ی مریض خانه را قسمت میکند

وسینمای فردین را قسمت می کند

درخت های دختر سیدجواد را قسمت میکند

وهر چه را که باد کرده باشد قسمت میکند

وسهم مارا هم میدهد

من خواب دیده ام...........

                                                              (فروغ فرخزاد )

پ.ن عید همه مبارک به امید روزی که.......

پ.ن۲ زهی خجسته زمانی که یار بازآید               به کام غمزدگان غمگسار باز آید

یاحق

دیوانه وزنجیر

گفت با زنجیر در زندان شبی دیوانه ای                                عاقلان پیداست از   دیوانگان ترسیده اند

من بدین زنجیر ارزیدم که بستندم به پای                            کاش میپرسیدکس ایشان بچند ارزیده اند 

من یکی آیینه ام کاندر من این دیوانگان                              خویشتن را دیده و بر خوشتن خندیده اند

آب صاف ازجوی نوشیدم مراخواندند پست          گرچه خود خون یتیم و پیرزن نوشیده اند 

خالی از عقلند سر هایی که سنگ ما شکست                    این گناه ازسنگ بود از من چرا رنجیده اند

به که از من باز بستانند و زحمت کم کنند                         غیراز این زنجیرگر چیزی به من بخشیده اند

سنگ در دامن نهندم تا در اندازم به خلق                          ریسمان خویش را با دست من  تابیده اند

هیچ پرسش رانخواهم گفت زین ساعت جواب                   زانکه از من خیره و بیهوده بس پرسیده اند

ما نمیپوشیم عیب خویش اما دیگران                                عیبها دارند و از ما جمله  را   پوشیده اند

ننگها دیدیم اندر دفتر و طومارشان                     دفترو طومارما را زان سبب  پیچیده اند

ما سبکباریم از لغزیدن ما چاره نیست                                عاقلان با این گرانسنگی چرا  لغزیده اند

                                                                                                       (پروین اعتصامی)

...........................................................................................................................................

پ.ن چند بیت رو حذف کردم

پ.ن ۲انصافا منتقدین نسبت به پروین کم لطفند (شایدم مغرض)

پ.ن۳زتاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل        بیار ای باد شبگیری نسیمی زان عرق چینم

یا حق

در میدان

آنچه به دیده می آید

آنچه به دیده میگذرد

آنجا که سپاهیان

مشق قتال میکنند

گستره ی چمنی میتواند باشد

وکودکان رنگین کمانی رقصنده و پر فریاد

اما آنکه در برابر فرمان واپسین لبخند میگشاید

تنها

میتواند لبختدی باشد در برابر

(آتش)!                

                                           ( احمد شاملو  )                                         

...............................................................................................................................

یاحق

درياي شورانگيز چشمانت چه زيباست

آنجا كه بايد دل به دريا زد همينجاست

 

در من طلوع آب آن چشم روشن

يادآور صبح خيال‌انگيز درياست

 

گل كرده باغي از ستاره در نگاهت

آنك، چراغاني كه در چشم تو پيداست

 

بيهوده مي‌كوشي كه راز عاشقي را

از من بپوشاني كه در چشم تو پيداست

 

ما هردوان خاموش خاموشيم اما

چشمان ما را در خوشي گفتگوهاست

 

ديروزمان را با غروري پوچ گشتيم

امروز هم آنسان، ولي آينده ما راست

 

دور از نوازش‌هاي دست مهربانت

دستان من در انزواي خويش تنهاست

 

بگذار دستت راز دستم را بداند

بي هيچ پروايي كه دست عشق با ماست

                                                                 (زنده یاد حسین منزوی)

.............................................................................................................