امروز که من این قصه آغاز می کنم در ذی الحجه ی سنه ی خمسین واربعماهه در فرخ روزگار سلطان......... .از این قوم که من سخن خواهم راند یک دو تن زنده انددر گوشه یی افتاده وخواجه بوسهل زوزنی چند سال است تا گذشته شده است وبه پاسخ آن که از وی رفت گرفتار وما را با آن کار نیست ـ هرچند مرا از وی بد آمد ـ به هیچ حال چه عمر من به شصت وپنج آمده وبر اثر وی می باید رفت.

                                                                                تاریخ بیهقی....بر دار کردن حسنک